| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
تقسیمبندی جوانان از نظر «محسن قرآئتی» حاجآقا قرائتی همهی اهل منبر و علم و فن و جوانان میشناسن 1) جوانان توتی: این جوانان مثل توتهای درختی که با یک تکان زمین میریزند. اینها خودشان میآیند مسجد و نماز جماعت میخوانند و از محرمات پرهیز میکنند 2) جوانان اناری: انار یک میوه حلالزاده است. اما باید بروی بالا و آن را بچینی خیلی هم کار سختی نیست. یعنی با قدری، تلاش میتوان آنها را هم به مسجد کشاند. 3) جوانان نارگیلی: یعنی نه تنها بالای درخت هستند که پوسته سفت و سختی هم دارند که باید زحمت زیادی بکشی و آنها را بشکافی ولی بعد که شکافتی میبینی مغز شیرین و شیره سفیدی دارند. 4) جوانان گردویی: ترشرو و متکبر پشت شاخههای درخت پنهان میشوند و چیدنشان خیلی سخت است. بعضیهایشان توخالی و تلخند. |
||
|
+
نوشته شده در سه شنبه دوازدهم تیر 1386ساعت 8:27 توسط محمد امين خوش نيت
|
|
||
|
|
|
|
|
حریم برج تاریخی «یانقین» هم مورد تجاوز قرار گرفت
شما میتوانید برگذشته خود تاسف بخورید که چرا این چنین در برابر آثار تاریخی خویش کوتاهی کردهایم. شاید این تاسف از شما پذیرفته باشد اما قطعاً سکوت و سهلانگاری شما در برابر آنچه که اکنون و در حال حاضر برسر آثار تاریخیتان میرود قابل قبول نیست. اگر تا دیروز از حفاری و ساخت برج در کنار آثاری همچون مسجد کبود و ارک تبریز گلایه و انتقاد میکردیم، پس چرا عبرت نگرفتهایم؟! به عکس نگاه کنید تا نمونهی دیگری از هجمه و بیتوجهی بهآثار تاریخی تبریز را شاهد باشید. این برج معروف آتشنشانی تبریز یا همان «برج یانقین» است که به عنوان نماد آتشنشانیهای کشور مطرح بوده و با قدمتی در حدود 90 سال همچنان پابرجا در حاشیه خیابان خاقانی تبریز قد علم کرده است. اما چندی پیش تکنولوژی نوین، همسایگی این برج را به تسخیر خود درآورده و به حریم این اثر تاریخی تجاوز کرده است. شرکت مخابرات و شرکت خصوصی «ایرانسل» که زیر نظر مخابرات فعالیت میکند، دکل برج آهنی خود را در حریم این اثر بالا بردهاند و بدین سان عظمت و اعتبار این برج را زیر سوال بردهاند. اسمش را هر چه میخواهید بگذارید. تجاوز به حریم آثار تاریخی، آلودگی بصری و یا هر چیز دیگر. اما اگر شما بخواهید از این اثر تاریخی عکسی زیبا و ماندگار تهیه کنید مجبورید در قاب عکس خویش از این دکل فولادی و بدترکیب و بدقواره هم تصویری به اجبار بگیرید! وقتی هدف از خصوصیسازی، فقط کسب درآمد باشد باید اسمش را رهاسازی و بیقانونی گذاشت و گرنه «خصوصیسازی» خود یکی از راهکارهای مهم و کارساز اقتصادی است مشروط بر آنکه به رهاسازی منجر نشود. راستی آثار تاریخی ما چه گناهی کردهاند که باید تعدی و کم لطفی برخی و سکوت و سهلانگاری ما را تحمل کنند؟!(محمد امین خوش نیت) |
||
|
+
نوشته شده در شنبه دوم تیر 1386ساعت 7:52 توسط محمد امين خوش نيت
|
|
||
|
|
درباره |
|
15 سال است که به کار پردرآمد، بی دردسر و آتیه دار خبرنگاری و روزنامه نگاری مشغول هستم!!!!. روزگارم بد نیست بچه آذربایجانم و به قول سهراب سپهری سرسوزن ذوقی دارم. قبلا سردبیر چند نشریه و هفته نامه و خبرنگار چند روزنامه بودم و حالا هم با چند نشریه ی دیگر از جمله روزنامه ایران و خبرگزاری فارس و نشریه شهریمیز (ارگان شهرداری تبریز )همکاری می کنم . ضمن آنکه عضو هیات مدیره ی انجمن صنفی روزنامه نگاران و دبیر شورای حل اختلاف مطبوعات آذربایجان شرقی هم هستم. سال 1384 به عنوان روزنامه نگار برگزیده ی شمالغرب کشور و پدیده ی روزنامه نگاری جشنواره ی مطبوعات شمالغرب کشور انتخاب شدم. مدتی هم گزارشگر تلویزیون (شما بخوانید تله ویزیون !) بودم و خوشبختانه ! با بد حسابی های خودشان حسابی حال ما را جا آوردند ! حالا شما قضاوت کنید آیا با این درآمد بالا و این همه افتخار و این همه علاقه و اشتیاق نباید روزگارم خوش باشد؟!! افتخار می دهید اگر مطالب مرا بخوانید و شرمنده و مدیونم می کنید اگر نظرات و انتقادات خودتان را هم برایم بنویسید. |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
