شعارها و وعده های انتخاباتی

یکی از عوامل موفقیت و کامیابی یک نامزد در رقابت انتخاباتی، شعارها، وعده ها و برنامه های آن کاندیداست. به همین دلیل است که همه کاندیداها صرف نظر از چهره و محبوبیت ذاتی و طبیعی که در بین اطرافیان و حامیان خود دارند به سر دادن شعارهایی می پردازند تا در دل مخاطبان جای پایی برای خود باز کنند، برخی از این شعارها، جدی، قابل تحقق و عالمانه است ولی برخی دیگر، جز آرزوهای دور و دراز و دست نیافتنی بیش نیستند.

به همان اندازه که «شعارها» در کشورهای دموکراتیک، از منطق و روند سالمی برخوردار است به همان اندازه نیز در کشورهای جهان سوم به لحاظ روحیات مردم و احساس آنها درمورد عقب ماندگی و ناکامی های گذشته، از شتاب، شدت حباب گونه و آرمانگرایی کاذبی رنج می برد. وجود ساختارهای قدرتمند تحزّّب در کشورهای توسعه یافته، حاکمیت روح نقّادانه و منطق گرایی مردم این جوامع، به سادگی اجازه صدور هر وعده «غیر قابل تحقق» را به نامزدها نمی دهد  و آن نامزد نیز به خود اجازه نمی دهد تا از برنامه ای سخن بگوید که ضمانت اجرایی آن در آن مقطع زمانی و مکانی وجود ندارد. چرا که در این صورت خود و برنامه اش آماج شدیدترین انتقادها و حمله های مطبوعات، رسانه های گروهی، کارشناسان و رقبا قرار خواهد گرفت. اما در کشورهای کمتر توسعه یافته و یا در حال توسعه نظیر کشور ما، به لحاظ عقب ماندگی های تاریخی و سنتی، عدم رشد کافی آگاهی ها، نهادینه نبودن اصل تحزّب، و از سوی دیگر میل و گرایش مردم برای دستیابی سریع به رشد و توسعه، آرمانگرایی یک شبه و جبران عقب ماندگی های دیرین، شعارها از رنگ و لعاب بیشتری برخوردار می شوند آن چنان که این وعده های فریبا، مردم را نیز خوش می آید! بی آنکه این سوال در ذهن آنها شکل گیرد که آیا در آن مقطع زمانی و مکانی و با در نظر گرفتن شرایط، بضاعت و بسترهای قانونی و اجتماعی امکان تحقق آن شعارها و برنامه ها وجود دارد یانه؟ البته در انتخابات محلی نظیر شوراهای شهر و روستا،  و حتی انتخابات مجلس، به لحاظ علایق و دلبستگی های فامیلی و سطح پایین اطلاعات و آگاهی های عمومی، شعارها از رنگ و لعاب بیشتر و آرمانگرایی کاذب تری برخوردار است اما در انتخابات ریاست جمهوری و مجلس خبرگان، این وعده ها و برنامه ها، منطقی تر می شوند.

در انتخابات ریاست جمهوری دهم در کشور و اکنون چند روز مانده به آزمون بزرگ 22 خرداد، شاهد و شنوای برنامه های متعدد، متکثّر و متنوعی هستیم. بوی آرمان گرایی از برخی از این شعارها هنوز هم به مشام می رسد. این بار برنامه ها و شعارهای انتخاباتی چهار کاندیدای انتخاباتی ایران را بررسی و واکاوی می کنیم:

***

در یک جمع بندی ساده و در بررسی سایت های خبری و روزنامه ها، می توان به این نتیجه رسید که از نظر آمار و تنوع شعارها و برنامه ها، رضایی و کروبی، به ترتیب در صدر قرار دارند. برنامه های ارائه شده از سوی رضایی، همه حوزه های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و حتی نظامی را در برمی گیرد. از برنامه های او می توان به «یک ساله کردن خدمت سربازی» (مهر)، استفاده از احمدی نژاد در یکی از وزارتخانه ها( مهر)، در اولویت قرار دادن اصلاح الگوی مصرف (شبکه خبر)، استفاده از موسوی در امور فرهنگی استفاده از توانایی های هاشمی رفسنجانی(فارس)، نهادینه کردن پاسخگویی در دولت، تبدیل کردن کشور به 9 فدرال اقتصادی(فارس)، افزایش دادن سهم ایران از دریاچه خزر(مهر) پرداخت حقوق و مقرری به زنان خانه  دار اشاره کرد:

اما مهدی کروبی هم در نشست های مختلف خبری و محافل انتخاباتی، به شعارها و وعده هایی از قبیل: ملی کردن کامل نفت! ایجاد تغییر اساسی در ساختارهای کشور، رسانه های آزاد، نشر آسان کتاب، استان کردن غرب مازندران (مهر)، عمل به وعده ها، پرهیز از دروغ گفتن، سپردن انتخاب روسای دانشگاه به خود دانشجویان، واگذاری اداره شهرستانها و استانها به خود مردم(فارس)، پرداخته است.

مهندس موسوی که از او به عنوان کاندیدا اصلاحات یاد شده و حمایت خاتمی از او، بر محبوبیت او افزوده با شعارهایی نظیر: استفاده از همکاری بسیج(مهر)، پیگیری تاسیس تلویزیون خصوصی (سرمایه)، تشکیل پارلمان معلمان، ازگشت به فرمان 8 ماده ای حضرت امام (ره)، احیای سازمان مدیریت و برنامه ریزی، بازیابی هویت ملی و ایرانی، گسترش وظایف شوراهای شهر و روستا، آوردگاه انتخابات دهم شده است.

اما احمدی نژاد، رئیس جمهور دور نهم و کاندیدای دور دهم که خود را یکه و تنها در برابر سه کاندیدای دیگر معرفی می کند، بیشتر به ارائه عملکرد 4 سال گذشته خود پرداخته و کمتر به ارائه شعار متوسل شده است. آمارها و نمودارهایی که در برنامه های تلویزیونی و روزنامه ها و نشریات انتشار می یابد، بر «شکل» شهار تکیه ندارد بلکه «ماهیت» تبلیغی داشته و بر اقناع مخاطبان برای رای مجدد به احمدی نژاد دارد. با این حال از لابلای حرفهای احمدی نژاد هم می توان شعارهایی از این دست را مشاهده کرد:

معرفی و افشای نام مفسدین اقتصادی و قطع کانال دست های فاسد، مبارزه ریشه ای با فساد (ایلنا)، عدم پیروی از سیاست خارجی خاتمی، واگذاری اجرای طرح مسکن مهر به مشاوران املاک، (مهر) و ...

در شماره بعد به برخی دیگر از شعارهای انتخاباتی چهار کاندیدای ریاست جمهوری می پردازیم.


 

نوشته شده توسط محمد امين خوش نيت در دوشنبه هجدهم خرداد 1388 ساعت موضوع | لینک ثابت