عکس و مکث
تملک حاشیه خیابان بدون سند و قولنامه
«قانون» ، به مثابه ی لیست غذای یک رستوران نیست که هر کس هر غذایی را که دلش خواست سفارش داده و تناول کند و هرکس دوست نداشت غذای دیگری سفارش دهد !
قانون شهرنشینی و مقررات راهنمایی و رانندگی هم از این قاعده که متاسفانه در کشور ما و عمدتا در شهر تبریز مورد کم لطفی برخی از شهروندان قرار گرفته مستثنی نیست. اگر از ترافیک شهری به تنگ آمده ایم تنها عامل آن کم عرض بودن معابر شهری و کثرت خودروها نیست . بلکه گاهی فقر فرهنگ شهری نیز بر این معضل دامن زده است .
اگر سری به شهر مشهد رفته و از منظر یک منتقد و شهروند نکته سنج به موضوع معابر و پیاده روهای مشهد نگاه کرده باشید با معضلی به نام "سد معبر خود ساخته" توسط مغازه داران روبرو نمی شوید. چرا که این عمل در این شهر با جرایم سنگینی مواجه خواهد شد. اما در شهر تبریز هر مغازه داری اعم از مکانیکی و خوارو بارفروشی و گل فروشی و بنگاه معاملات ملکی به خود اجازه می دهد با استفاده از چند جعبه شکسته و قوطی خالی و حتی مخروطی های پلاستیکی مربوط به راهنمایی و رانندگی حاشیه ی خیابان روبروی مغازه خود را از اول صبح تا پایان شب به اشغال خود درآورده و از پارک موقت خودروهای سایر شهروندان جلوگیری کند! و در این میان چه بسیار شهروندان و رانندگانی که برای یک توقف کوتاه در آن خیابان یا کوچه مجبورند ساعتها به دنبال جای پارک مناسب بگردند .
در حالی که چه از نظر شرعی و چه از نظر قانونی اشغال حاشیه ی خیابان و بخشی از پیاده رو ممنوع و خلاف شرع بوده و بر ترافیک شهری دامن می زند.
در این صحنه نیز شما با مالکانی مواجه هستید که به خود حق داده اند تا بخشی از خیابان را بدون سند و قولنامه و مدرک ! به تملک و تصرف خود درآورند بی آنکه هزینه و مبلغی را از این بابت پردخت کرده باشند .
در این صحنه ها و عکس ها اندکی مکث کنید .
نمونه های بسیاری از این موارد را می توانید در این شهر پیدا کنید. آیا وقت آن نرسیده است که هم شهروندان و هم شهرداری و اداره راهنمایی و رانندگی در این باره تدبیری کارآمد اندیشه کنند ؟!
محمد امین خوش نیت هستم متولد ماه خرداد سال پلنگ!کارشناس ارشد روزنامه نگاری و روزنامه نگار (آذربایجان شرقی).